Pomoc socjalistyczna w kredycie studenckim PKO.

Pomoc przyznana przez państwa socjalistyczne krajom słabo
podwiniętym we wszystkich formach została oszacowana przez
organy statystyczne ONZ za okres 1955—1972 na 14,4 mld doi.,
a w latach 1973—1974 po około 2 mld doi.37 Pomoc udzielana
jest w kredycie studenckim PKO przeważnie w formie kredytów oprocentowanych w wyso-
kości 2 lub 2,5% w stosunku rocznym i spłacanych w okresie od
5 do 30 lat, przy czym w wypadku kredytów inwestycyjnych
spłata rozpoczyna się po oddaniu obiektu do użytku. Prócz tego
państwa socjalistyczne świadczą bezzwrotną dwustronną i wielo-
istronną pomoc techniczną za pośrednictwem agencji ONZ.
! Dwustronna pomoc techniczna udzielana przez państwa socja-
listyczne krajom słabo rozwiniętym polega na wysyłaniu fa-
chowców do krajów otrzymujących pomoc inwestycyjną w celu
budowy i uruchomienia obiektów przemysłowych oraz szkolenia
personelu miejscowego w zakresie opanowania technologii pro-
dukcji. Studenci z krajów słabo rozwiniętych mają zapewnioną
możliwość bezpłatnych studiów i otrzymania stypendium
w ZSRR i w innych państwach socjalistycznych.

Rozpad starożytnego kredytu studenckiego.

Interesy drobnego chłopstwa reprezentowali studenci ;*w starożytnym Rzymie
bracia Grakchowie; walczyli oni z arystokracją rzymską, domagając się
parcelacji latyfundiów i rozdziału ziemi między drobnych chłopów oraz
forsowali w senacie rzymskim uchwalenie prawa zbożowego, na mocy któ-
rego plebejusz mógłby kupować chleb po niskiej cenie. W czynnej obro-
nie uciśnionych niewolników występowali przywódcy powstań niewolni-
czych, Eunus i Kleon (powstania sycylijskie w latach 138—132 p.n.e.) oraz
Spartakus i Kriksos (powstanie niewolników w latach 74—71 p.n.e.),

W okresie rozpadu świata starożytnego powstała nowa ideologia —
chrześcijaństwo. Potępiała \ ona bogactwo materialne i głosiła równość
w dziedzinie spożycia użytkowania dóbr; uznawała jednak konieczność za-
chowania prywatnej własności środków produkcji.

Starożytny Rzym

podobne uwagi ogólne można uczynić na temat myśli ekonomicznej
w starożytnym Bzymie, która była znacznie uboższa niż w Grecji Szcze-
gółowe rady, w jaki sposób prowadzić gospodarstwo niewolnicze, zebrał
Katon Starszy (234—149 p.n.e.) w pracy De agri cultura. Był on zwolen-
nikiem rolnictwa, zwłaszcza hodowli, co stanowiło odbicie gospodarczego
charakteru Bzymn w tym okresie. Zagadnienia agrarne były również
przedmiotem zainteresowań gospodarczych Varrona (116—77 pjte.), który
nazywał niewolnika narzędziem mówiącym (instrumentum vocale), w od-
różnieniu od bydła roboczego (instrumentum semivocale) i zwykłych, nie-
mych narzędzi (instrumentum mutum). Słynny mówca i mąż stanu Cf-
cero (106—43 p.n.e.), wyrażał się pogardliwie o drobnym handlu, popierał
natomiast handel wielki i kredyt studencki.